Olsztyn24 - Gazeta On-Line
Portal Informacyjny Olsztyna i Powiatu Olsztyńskiego

W latach 1933–1995 konkursy pamiętnikarskie dla mieszkanek polskiej wsi przyciągnęły nawet dziewięćdziesiąt tysięcy uczestniczek. To liczba porównywalna z populacją Nowego Sącza lub połową mieszkańców Olsztyna. Julianna pisała swój pamiętnik nocami w latach trzydziestych, ukrywając tę pasję przed mężem. Danka notowała wspomnienia o świcie, czekając, aż rozgrzeje się piec. Teresa w 1983 roku zapisywała swoje myśli podczas codziennych przejazdów autobusem do pracy w masarni. Janka marzyła o studiach polonistycznych, lecz obowiązki w gospodarstwie okazały się ważniejsze. Zamiast studentką została pamiętnikarką. Dla wielu kobiet opisanych w książce pisanie było czymś więcej niż utrwalaniem wspomnień. Stawało się sposobem na dostrzeżenie wartości własnego życia i nadanie znaczenia doświadczeniom, które dotąd pozostawały niewidoczne. Opowiadając o biedzie, przemocy czy poczuciu wstydu, przełamywały społeczne i kulturowe schematy oraz odzyskiwały głos.

 

Pracując nad książką, Antonina Tosiek przeanalizowała setki rękopisów i maszynopisów nadesłanych na konkursy pamiętnikarskie. Sięgnęła również do badań naukowych i materiałów statystycznych, tworząc wielowymiarową opowieść o przemianach polskiej wsi w XX wieku. To historia opowiedziana z dużą wrażliwością, a jednocześnie oparta na rzetelnej analizie źródeł.

********